سلام...بعضیها فکر میکنن این دلنوشته ها بخاطر کسی یا عشقی نوشته ام ..ولی من همینجا اعلام میکنم این نوشتها متعلق به هیچ کس بجز دل خودم تعلق ندارد...فقط بخاطر خودم و دلتنگیهای خودم نوشته ام.

روزگار غریبی است … نمکدان را که پر میکنی توجهی به ریختن نمکها نداری … اما زعفران را که میسابی به دانه دانه اش توجه میکنی . . ! حال آنکه بدون نمک هیچ غذایی خوشمزه نیست … ولی بدون زعفران ماهها و سالهامیتوان آشپزی کرد و غذا خورد … مراقب نمکهای زندگیتان باشید … ساده و بی ریا و همیشه دم دست … که اگر نباشند وای بر سفره زندگی !

خدایا دیگه خسته ام...... از حرفهای پر از طعنه ی بعضی ها..... خدایا از تو گلایه ای نسیت هیچی واسم کم نزاشتی.... اما این مردم نمیزارند روحیه ام شاد شه وهمه ی اتفاق های بد رو از یاد ببرم..... واقعا بهم صبر وطاقت دادی ... خدایا اما حرفهای این مردم وچیکار کنم ..... یعنی کسی وجدان نداره حقیقتا درکم کنه..... دلم نمیخواد زیاد کسی رو ببینم چون هر دفعه یکی پیدا میشه که حرفای تلخی بهم بزنه..... نمیدونم از روی دلسوزیه یا اینکه نمیخوان .... یادمه یکیشون میگفت دلم میسوزه برات چی میکشی خوبه من پیشت نیستم که حرف کشیدناتو داغونیتوببینم ... خدایاخیلی خسته